Başak Tarlası

Nefes alamayacaktım, gözlerim kararacaktı biraz sonra. Bir hayal belirecekti karanlığın içinde; başak denizinde, dalgaların üstünde salınan bir kadın. Aldığım nefes onun nefesiydi, verdiği soluk yüzümde tatlı bir esinti; ben oydum, o da ben, kendime bakıyordum; dalgalarda dans eden bendim, özlem bendim, özlenen ben...